Blog: Nutri-Score, bent u al zo ver?

 

Nutri-Score, bent u al zo ver?

Nutri-Score is de laatste tijd veel in het nieuws, maar wat is het precies én hoe werkt het.

 

Wat is Nutri-Score?

Nutri-Score is een door Franse wetenschappers ontwikkeld voedselkeuzelogo dat consumenten moet helpen om een gezondere keuze te maken bij de aankoop van een product binnen een bepaalde productgroep. Het is een stoplicht-systeem op basis van 5 niveaus. Via een kleur (van donkergroen tot donkeroranje) en letter (van A tot E) wordt aangetoond hoe (on)gezond een product is. De donkergroene A is de gezondste keuze en de donkeroranje E moet men zoveel mogelijk vermijden.

 

Hoe wordt Nutri-Score berekend?

De score van elk product wordt berekend op basis van de totale voedingswaarde, waarbij positieve en negatieve elementen tegen elkaar worden afgewogen. Calorieën, suikers, verzadigd vet en zout hebben een negatieve invloed op de score, terwijl het gehalte aan eiwit, vezels, fruit, groente, noten en peulvruchten de score verbetert. Om punten toe te kennen voor de berekening van de voedingsscore gelden standaard tabellen. Voor kaas, smeer-en bereidingsvetten en dranken gelden andere tabellen.

 

In het overzicht hierboven is duidelijk te zien dat -15 de beste score (donkergroene A) is en +40 is juist de slechtste score (donkeroranje E).

 

Wanneer wordt Nutri-Score ingevoerd in Nederland?

Voordat Nutri-Score halverwege 2021 in Nederland wordt ingevoerd, zal het nog (verder) aangepast worden. Echter hebben verschillende organisaties zich de afgelopen maanden gebogen over dit voedselkeuze-logo, waaronder het Voedingscentrum en het RIVM. Onderzoek toont aan dat de Nutri-Score niet geheel aansluit bij de Schijf van Vijf (opgesteld door het Voedingscentrum).

 

Aansluiting Nutri-Score op de Schijf van Vijf?

Op dit moment is Nutri-Score alleen gebaseerd op de hoeveelheid calorieën, suikers, verzadigd vet, zout, eiwit, vezels, fruit, groente, noten en peulvruchten in een product. Dit sluit nog niet geheel aan op de Nederlandse voedingsrichtlijnen volgens de Schijf van Vijf. Er zijn voedingsmiddelen die een A-of B-score krijgen, maar niet in de Schijf van Vijf passen. Daar tegenover zijn er ook weer voedingsmiddelen die juist wel in de Schijf van Vijf vallen, maar toch een C-, D- of zelfs E-score krijgen.

Zo scoren sommige soorten witbrood namelijk een donkergroene A, terwijl er plantaardige oliën zijn die juist een donkeroranje E scoren. Daarnaast zijn er ook productgroepen die buiten de Schijf van Vijf vallen en toch de hoge donkergroene A scoren (voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld snacks en koekjes).

 

Ben ik verplicht om Nutri-Score te gebruiken?

Het antwoord hierop is nee. Het logo hoeft u niet te gebruiken als u dat niet wilt. Wel is het zo dat alleen Nutri-Score als een erkend voedselkeuzelogo op verpakkingen gebruikt mag worden. Andere logo’s zijn niet toegestaan. Als u op één verpakking de Nutri-Score plaatst, dan bent u wel verplicht om het logo op al uw verpakkingen te plaatsen. Daarnaast kunt u nu al het logo gebruiken op de verpakkingen voor de volgende doelmarkten: Oostenrijk, België, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en Spanje. In deze landen wordt het voedselkeuzelogo trouwens al gebruikt.

 

Voorbeelden Nutri-Score:

Product: pindakaas.

Ingrediënten: 100% PINDA.

Voedingswaarde per 100g:

  • Energie (kJ / kcal)  2495kJ / 600kcal
  • Vetten  48,0g
    • (waarvan) Verzadigde vetzuren  7,5g
  • Koolhydraten  12,0g
    • (waarvan) Suikers  5,5g
  • Vezels  9,0g
  • Eiwitten  26,0g
  • Zout  0,0g

Nutri-Score: C

Schijf van Vijf: ja, aanwezig

 

Product: rundergehakt.

Ingrediënten: 98% rundvlees, natuurlijk aroma, antioxidant (E301, E331).

Voedingswaarde:

  • Energie (kJ / kcal)  945kJ / 230kcal
  • Vetten  16,0g
    • (waarvan) Verzadigde vetzuren  7,0g
  • Koolhydraten  0,9g
    • (waarvan) Suikers  0,0g
  • Vezels  0,0g
  • Eiwitten  20,0g
  • Zout  0,2g

Nutri-Score: C

Schijf van Vijf: nee staat er niet in

 

Product: granola.

Ingrediënten: VOLKOREN HAVERVLOKKEN, VOLKOREN GERSTVLOKKEN, VOLKOREN SPELTVLOKKEN, plantaardige vezels, HAZELNOTEN (5%), AMANDELEN (5%), zonnebloempitten (5%), PECANNOTEN (3%), pompoenpitten.

Voedingswaarde:

  • Energie (kJ / kcal)  1690kJ / 404kcal
  • Vetten  14,9g
    • (waarvan) Verzadigde vetzuren  2,0g
  • Koolhydraten  49,1g
    • (waarvan) Suikers 1,6g
  • Vezels  13,3g
  • Eiwitten  12,6g
  • Zout  0,0g

Nutri-Score: A

Schijf van Vijf: nee staat er niet in

 

Product: mozzarella.

Ingrediënten: MELK, zout, microbieel stremsel, voedingszuur (E330).

Voedingswaarde:

  • Energie (kJ / kcal)  1026kJ / 247kcal
  • Vetten  19,0g
    • (waarvan) Verzadigde vetzuren  12,0g
  • Koolhydraten  1,0g
    • (waarvan) Suikers  1,0g
  • Vezels  0,0g
  • Eiwitten  18,0g
  • Zout  0,5g

Nutri-Score: C

Schijf van Vijf: ja, aanwezig

 

Wat zijn de voordelen van Nutri-Score voor uw bedrijf?

  • Het logo wordt door consumenten goed begrepen en kan leiden tot het maken van gezondere keuzes.
  • Het is voor consumenten makkelijk in één oogopslag te zien hoe gezond of ongezond een product is.
  • Producten kunnen ook onderling makkelijk vergeleken worden.
  • Gebaseerd op wetenschappelijk onderbouwde richtlijnen voor een gezond voedingspatroon.
  • Het logo kan er ook toe leiden dat u nog eens goed naar de receptuur van uw producten kijkt, waardoor u gezondere producten op de markt brengt.

 

Zelf doen of uitbesteden?

U kunt natuurlijk proberen alle informatie rondom het bereken van Nutri-Score zelf te verzamelen en te verwerken, echter dient er rekening gehouden te worden met diverse uitzonderingen. Daarnaast is de rekenmethode van de Nutri-Score geen vast gegeven, maar onderhevig aan nieuwe inzichten en onderzoeken. VoedingVeilig volgt deze ontwikkelingen op de voet. Wilt u Nutri-Score laten doen door een professional, dan bent u bij VoedingVeilig aan het juiste adres. Benieuwd geworden naar de mogelijkheden, vraag dan gratis en vrijblijvend een kennismakingsgesprek aan.

Blog: Voedingswaarde, wat is dat precies?

 

Voedingswaarde, wat is dat precies?

Ieder product heeft een eigen voedingswaarde. In veel gevallen staat deze voedingswaarde vermeld op de verpakking. Maar wat zegt deze voedingswaarde nu eigenlijk? Is een product per definitie gezond bij een lage voedingswaarde en ongezond als de voedingswaarde hoog is?

 

Voedingswaarde, wat is dat nu eigenlijk precies?

Onze voeding bestaat uit verschillende voedingsstoffen. Al deze voedingsstoffen leveren bij elkaar opgeteld de voedingswaarde.

 

Verschillende soorten voedingsstoffen

Voeding bevat twee verschillende groepen voedingsstoffen (nutriënten), namelijk:

  • Macronutriënten: deze komen in grote hoeveelheden voor in voeding. Voorbeelden zijn bijvoorbeeld vetten, koolhydraten en eiwitten (alcohol behoort trouwens ook tot de macronutriënten).
  • Micronutriënten: deze komen in (zeer) kleine hoeveelheden voor in voeding. Voorbeelden zijn bijvoorbeeld vitamines en mineralen.

 

Macronutriënten:

Macronutriënten leveren naast voedingsstoffen ook energie voor het lichaam. Deze energie wordt aangeduid met kJ (kilojoule) en/of kcal (kilocalorieën).

1 gram vet levert 9 kcal (37 kJ)

Bij koolhydraten levert 1 gram 4 kcal (17 kJ)

1 gram eiwit levert 4 kcal (17 kJ)

En bij alcohol levert 1 gram 7 kcal (29 kJ)

Om van kcal naar kJ te rekenen dient vermenigvuldigd te worden met (ongeveer) 4,2. Let op: in de volksmond wordt vaak gesproken over calorieën, echter wordt er dan bedoeld kilocalorieën. 1 kilocalorie is namelijk 1000 calorieën.

 

Micronutriënten:

Micronutriënten leveren alleen voedingsstoffen voor het lichaam, ze leveren géén energie. Ze komen in (zeer) kleine hoeveelheden voor in onze voeding, maar zijn heel erg belangrijk voor alle functies in ons lichaam. Vitamines en mineralen zijn micronutriënten. Bij de mineralen wordt er vaak nog een onderscheid gemaakt in mineralen of spoorelementen. Het onderscheid zit (voornamelijk) in de hoeveelheid die het lichaam binnenkrijgt via de voeding. Bij mineralen gaat het om grammen die voorkomen in de voeding. Terwijl bij spoorelementen het om milligrammen of microgrammen gaat.

 

Vitamines:

  • Vitamine A
  • Thiamine (Vitamine B1)
  • Vitamine B2 (oftewel riboflavine)
  • Vitamine B3
  • Pantotheenzuur (Vitamine B5)
  • Vitamine B6 (oftewel pyrodoxine)
  • Vitamine B8
  • Foliumzuur (Vitamine B11)
  • Vitamine B12 (oftewel cobalamine)
  • Ascorbinezuur (Vitamine C)
  • Vitamine D
  • Vitamine E
  • Vitamine K

 

Mineralen:

  • Calcium
  • Chloor (chloride)
  • Fosfor
  • Kalium
  • Natrium
  • Magnesium

 

Spoorelementen:

  • Chroom (chromium)
  • Fluoride (fluor)
  • IJzer
  • Jodium (jood)
  • Koper
  • Mangaan
  • Molybdeen
  • Seleen (selenium)
  • Zink

 

Hoe komt de voedingswaarde tot stand?

De vermelde voedingswaarden op de verpakking (etiket) zijn naar behoren vastgestelde gemiddelde waarden. Dat kan dus inhouden dat door natuurlijke schommelingen en/of seizoensinvloeden de vermelde waarden hoger/lager zijn dan de werkelijkheid. De gemiddelde waarde dient echter wel een realistische weergave van de voedingswaarde te zijn.

De voedingswaarde kan op drie manieren worden vastgesteld:

  • De analyse van een levensmiddel door de fabrikant
  • De berekening op basis van de bekende of effectieve gemiddelde waarde van de verstrekte ingrediënten
  • De berekening aan de hand van algemeen vaststaande en aanvaarde gegevens

 

Voedingswaarde in de winkel

Op verpakkingen (etiketten) in de winkel staat in veel gevallen een verplichte voedingswaardevermelding vermeld, volgens de wetgeving (Verordening (EU) nr. 1169/2011, betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten).

Deze verplichte voedingswaardevermelding omvat de volgende items:

  • Energie (kJ / kcal)
  • Vetten
    • (waarvan) Verzadigde vetzuren
  • Koolhydraten
    • (waarvan) Suikers
  • Eiwitten
  • Zout

 

Optioneel mogen nog onderstaande hieraan worden toegevoegd:

  • Enkelvoudig onverzadigde vetzuren
  • Meervoudig onverzadigde vetzuren
  • Polyolen
  • Zetmeel
  • Vezels
  • En vitamines / mineralen als deze in een significante hoeveelheid aanwezig zijn

 

Andere voedingswaarden (zoals bijvoorbeeld trans-vetzuren) mogen momenteel niet worden vermeld op de verpakking (etiket).

 

Referentie-innames (volwassenen)

De referentie-innames voor volwassenen zijn gebaseerd op wettelijke vastgelegde richtwaarden voor een (uit)gebalanceerd voedingspatroon.

 

  • Energie 8400 kJ / 2000 kcal
  • Vetten (totaal) 70gram
  • Verzadigde vetzuren 20gram
  • Koolhydraten (totaal) 260gram
  • Suikers 90gram
  • Eiwitten 50gram
  • Zout 6gram

 

Consumptie-eenheid

Voor de consument dient de consumptie-eenheid (portie) makkelijk herkenbaar te zijn. De term verwijst namelijk naar de eenheid die afzonderlijk geconsumeerd kan worden.

Toch is er veel verwarring rondom de consumptie-eenheid. Bijvoorbeeld bij verpakte tussendoortjes is bij het ene merk het gehele pakje (met 2 of 3 koekjes) de “consumptie-eenheid”, terwijl bij het andere merk slechts 1 van de 2 á 3 koekjes (in het pakje) aan wordt gemerkt als “consumptie-eenheid”.

Ook bij roomijs is er verwarring rondom een consumptie-eenheid. Zo staat op de ene verpakking met roomijs dat 50 gram 1 portie is, terwijl bij de andere verpakking roomijs 100 gram geldt als 1 portie.

Zelfs bij hetzelfde merk zijn er onderling verschillen. Bij het ene soort koekje of smaak ijs is de consumptie-eenheid anders dan bij een soort gelijk product van dezelfde leverancier.

 

Vrijgestelde levensmiddelen(groepen)

Bij onderstaande levensmiddelen hoeft op de verpakking géén voedingswaarde aanwezig te zijn. Natuurlijk mag dit wel (dan dient wel rekening gehouden te worden met de verplichte items uit de voedingswaardevermelding).

 

Onverwerkte producten die bestaan uit één ingrediënt

  • Voorbeelden: een bakje met champignons, een zak aardappelen, een verpakking rijst, of bijvoorbeeld een potje honing.
    • De precieze uitleg van onverwerkte producten is: „onverwerkte producten”: levensmiddelen die geen behandeling hebben ondergaan, met inbegrip van producten die zijn verdeeld, in partjes, plakken of stukken gesneden, uitgebeend, gehakt, van de huid ontdaan, gemalen, versneden, gereinigd, bijgesneden, gepeld, geplet, gekoeld, bevroren, diepgevroren of ontdooid (Verordening (EG) nr. 852/2004, inzake levensmiddelenhygiëne).

 

Verwerkte producten die als enige vorm van verwerking zijn gerijpt en die bestaan uit één ingrediënt

  • Voorbeeld: verpakking met dry-aged vlees

 

Water, inclusief water met kooldioxide en/of aroma’s

  • Bijvoorbeeld: een fles bruisend mineraalwater citroen

 

Kruiden, specerijen en mengsel ervan

  • Zoals: een potje met oregano of een zakje met nootmuskaat

 

Zout en zoutvervangers

  • o.a.: een strooibus keukenzout

 

Tafelzoetstoffen

  • Voorbeeld: een dispenser met zoetjes

 

Koffie en thee

  • Voorbeelden: een zak koffiebonen of een doos theezakjes

 

Azijn, inclusief azijn met aroma’s

  • Zoals: een fles natuurazijn

 

Aroma’s, levensmiddelenadditieven, technische hulpstoffen, voedingsenzymen, gelatine, jamgeleermiddel en gist

  • Voorbeelden: een verpakking met gelatineblaadjes of een verpakking met gist

 

Kauwgom

  • o.a.: een blister verpakking met peppermint kauwgom

 

Levensmiddelen in zeer kleine verpakkingen (<25 cm2)

  • Zoals: losse verpakking van een rol snoepjes

 

Levensmiddelen, met inbegrip van ambachtelijke levensmiddelen, die rechtstreeks door de producent in kleine hoeveelheden worden geleverd aan de eindverbruiker of aan de plaatselijke detailhandel die rechtstreeks aan de eindverbruiker levert

  • Bijvoorbeeld: een kerststol die geleverd wordt door een plaatselijke bakker.

Blog: Allergenenwetgeving

 

Allergenenwetgeving

Sinds december 2014 moeten nu ook alle aanbieders van onverpakte levensmiddelen (zoals de detailhandel en horeca) allergeneninformatie geven over hun producten/gerechten aan consumenten. Dit is vastgelegd in een nieuwe Europese wet (Verordening (EU) Nr. 1169/2011).

Helaas blijkt dat niet alle ondernemers in de detailhandel en horeca even goed op de hoogte zijn welke allergenen er in hun producten/gerechten zitten. Mensen met een voedselovergevoeligheid krijgen helaas dan of verkeerd advies (“nee er zit echt geen melk in uw hoofdgerecht”, terwijl later blijkt dat het vlees in roomboter is gebakken) of het advies om bijvoorbeeld maar een simpele salade te nemen (“want daar zit niets verkeerds in”).

 

1169/2011

De Verordening (EU) Nr. 1169/2011, betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten wordt vaak afgekort tot 1169/2011. In deze Europese wet staat niet alleen maar vermeld wat de regels zijn op het gebied van allergenen, maar nog veel meer.

Per artikel zal ik een korte en heldere samenvatting geven (deze samenvatting is natuurlijk niet volledig):

 

Artikel 1: Onderwerp en toepassingsgebied

De bedoeling van deze verordening is om de basis te leggen voor de waarborging van consumentenbescherming ten aanzien van voedselinformatie.

 

Artikel 2: Definities

In de verordening worden bepaalde woorden gebruikt en in dit artikel wordt de definitie van diverse woorden uitgelegd.

 

Artikel 3: Algemene doelstellingen

De doelstelling is om bij de verstrekking van voedselinformatie een basis te verschaffen voor het maken van doordachte keuzes door de consument.

 

Artikel 4: Beginselen van de verplichte voedselinformatie

De bedoeling is voedselinformatie te geven omtrent o.a. samenstelling, eigenschappen, houdbaarheid, bewaring en effect op de gezondheid.

 

Artikel 5: Raadpleging van de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid

 

Artikel 6: Basisvoorschrift

Deze verordening heeft betrekking op levensmiddelen die bestemd zijn voor levering aan de eindverbruiker (= consument) of aan grote cateraars (= o.a. restaurants, kantines en instellingen).

 

Artikel 7: Eerlijke informatiepraktijken

De verstrekte voedselinformatie mag niet misleidend zijn.

 

Artikel 8: Verantwoordelijkheden

Wie is er verantwoordelijk voor de verstrekte voedselinformatie? In veel gevallen zal dit de producent van het levensmiddel zijn.

 

Artikel 9: Lijst van verplichte vermeldingen

De volgende vermeldingen zijn verplicht op een levensmiddel (uitzonderingen zullen in diverse artikelen worden besproken):

  • De benaming van het levensmiddel
  • De lijst van ingrediënten
  • De allergenen welke aanwezig zijn in het levensmiddel
  • De hoeveelheid van bepaalde ingrediënten of categorieën ingrediënten
  • De nettohoeveelheid van het levensmiddel
  • Bijzondere bewaarvoorschriften en/of gebruiksvoorwaarden
  • De (handels)naam en het adres van de bedoelde exploitant van een levensmiddelenbedrijf
  • Het land van oorsprong of de plaats van herkomst
  • Een gebruiksaanwijzing, als het levensmiddel moeilijk te gebruiken is zonder gebruiksaanwijzing
  • Voor dranken met een alcoholvolumegehalte van meer dan 1,2%: het effectieve alcoholvolumegehalte
  • Een voedingswaardevermelding

 

Artikel 10: Bijkomende verplichte vermeldingen voor specifieke typen of categorieën levensmiddelen

In bijlage III van deze verordening zijn bijkomende verplichtingen vermeld voor specifieke typen of categorieën levensmiddelen.

 

Artikel 11: Maten en gewichten

 

Artikel 12: Beschikbaarheid van de verplichte voedselinformatie en plaats waar zij wordt aangebracht

Voor alle levensmiddelen is de verplichte voedselinformatie beschikbaar en gemakkelijk toegankelijk.

 

Artikel 13: Presentatie van verplichte vermeldingen

Het is verplicht om de voedselinformatie op een duidelijk zichtbare plaats én in duidelijke leesbare (onuitwisbare) letters aan te brengen.

 

Artikel 14: Verkoop op afstand

Bij voorverpakte levensmiddelen die te koop worden aangeboden door middel van technieken voor communicatie op afstand (zoals webshops), dat alle informatie uit artikel 9 (met uitzondering van de houdbaarheidsdatum) aanwezig is vóórdat de aankoop plaatsvindt.

 

Artikel 15: Taalvoorschriften

De verplicht voedselinformatie wordt aangebracht in een taal (of talen) die gemakkelijk te begrijpen is voor consumenten van de lidstaten waar het betreffende levensmiddel in de handel wordt gebracht.

 

Artikel 16: Weglating van verplichte vermeldingen

 

Artikel 17: Benaming van het levensmiddel

In het beginsel is de benaming van het levensmiddel zijn wettelijke benaming. Bij het ontbreken hiervan is de benaming van het levensmiddel de gebruikelijke benaming en indien deze er ook niet is dan is het een beschrijvende benaming van het levensmiddel.

 

Artikel 18: Lijst van ingrediënten

De lijst van ingrediënten wordt vooraf gegaan door het woord “ingrediënten”.

 

Artikel 19: Weglating van de lijst van ingrediënten

Op bepaalde levensmiddelen hoeft géén lijst van ingrediënten vermeld te worden (o.a. verse groenten, vers fruit, koolzuurhoudend water en gistingsazijn).

 

Artikel 20: Weglating van bestanddelen van een levensmiddel uit de lijst van ingrediënten

 

Artikel 21: Etikettering van bepaalde stoffen en producten die allergieën of intoleranties veroorzaken

Allergenen (momenteel 14 wettelijke allergenen) worden opgenomen in de lijst van ingrediënten en hebben een andere typografie om zich te kunnen onderscheiden. (een andere typografie is bijvoorbeeld dikgedrukt of in hoofdletters)

 

Artikel 22: Kwantitatieve vermelding van de ingrediënten

In bepaalde gevallen is de vermelding van de hoeveelheid van een gebruikt ingrediënt of gebruikte categorie van ingrediënten in het levensmiddel vereist.

 

Artikel 23: Nettohoeveelheid

De nettohoeveelheid wordt bij volume-eenheden -voor vloeibare producten- uitgedrukt in bijvoorbeeld liter of milliliter en wordt bij massa-eenheden – voor ander soort producten (dan vloeibare producten)- uitgedrukt in bijvoorbeeld kilogram of gram.

 

Artikel 24: Datum van minimale houdbaarheid, uiterste consumptiedatum en datum van invriezing

Bij levensmiddelen die uit microbiologisch oogpunt zeer bederfelijk zijn (en daarmee na korte tijd een onmiddellijk gevaar voor de gezondheid kan opleveren) wordt de datum van minimale houdbaarheid vervangen door de uiterste consumptiedatum.

 

Artikel 25: Bewaarvoorschriften of gebruiksvoorwaarden

Voorschriften voor levensmiddelen die bijzondere bewaarvoorschriften en/of gebruiksvoorwaarden hebben worden aangegeven.

 

Artikel 26: Land van oorsprong of plaats van herkomst

 

Artikel 27: Gebruiksaanwijzingen

Als voor het gebruik van een levensmiddel een gebruiksaanwijzing noodzakelijk is wordt deze wordt deze aangegeven.

 

Artikel 28: Alcoholgehalte

 

Artikel 29: Relatie met andere wetgeving

Sommige levensmiddelen vallen onder het toepassingsgebied van een andere wetgeving (o.a. voedingssupplementen).

 

Artikel 30: Inhoud

De verplichte voedingswaardevermelding omvat het volgende:

  • Energetische waarde
  • Vetten
  •    Verzadigde vetzuren
  • Koolhydraten
  •    Suikers
  • Eiwitten
  • Zout

 

Daarnaast mag het worden aangevuld met één of meer van de volgende nutriënten:

  • Enkelvoudig onverzadigde vetzuren
  • Meervoudig onverzadigde vetzuren
  • Polyolen
  • Zetmeel
  • Vezels
  • Vitaminen (alleen bij significante hoeveelheden)
  • Mineralen (alleen bij significante hoeveelheden)

 

Artikel 31: Berekening

In bijlage XIV van de verordening staat omschreven hoe de energetische waarde wordt berekend aan de hand van de omrekeningsfactoren.

 

Artikel 32: Uitdrukking in 100 g of 100 ml

De energetische waarde en hoeveelheden nutriënten worden uitgedrukt in bepaalde meeteenheden.

 

Artikel 33: Uitdrukking per portie of consumptie-eenheid

In bepaalde gevallen mag de energetische waarde en de hoeveelheid nutriënten (ook) worden uitgedrukt per portie en/of consumptie-eenheid.

 

Artikel 34: Presentatie

De verplichte voedingswaardevermelding én eventueel aangevulde nutriënten worden in hetzelfde gezichtsveld aangebracht.

 

Artikel 35: Aanvullende vormen van uitdrukking en presentatie

De uitdrukkingsvormen van de verplichte voedingswaardevermelding mag ter aanvulling ook gepresenteerd worden in andere grafische vormen of symbolen dan woorden en getallen.

 

Artikel 36: Van toepassing zijnde voorschriften

Bij een vrijwillige vermelding van de voedselinformatie dient dit wel te voldoen aan de genoemde voorgaande voorschriften.

 

Artikel 37: Presentatie

Het vermelden van de vrijwillige voedselinformatie mag niet ten koste gaan van de ruimte die beschikbaar is voor de verplichte voedselinformatie.

 

Artikel 38: Nationale maatregelen

 

Artikel 39: Nationale maatregelen inzake bijkomende verplichte vermeldingen

 

Artikel 40: Melk- en melkproducten

 

Artikel 41: Alcoholhoudende dranken

 

Artikel 42: Uitdrukken van de nettohoeveelheid

 

Artikel 43: Vrijwillige vermelding van referentie-innames voor specifieke bevolkingsgroepen

 

Artikel 44: Nationale maatregelen voor niet-voorverpakte levensmiddelen

Indien levensmiddelen niet voorverpakt aan de eindverbruiker of grote cateraar te koop worden aangeboden of voor levensmiddelen die op de plaats van verkoop (op verzoek) worden verpakt is alleen de vermelding van de allergenen verplicht.

 

Artikel 45: Kennisgevingsprocedure

 

Artikel 46: Wijzigingen in de bijlagen

 

Artikel 47: Overgangsperiode en datum van inwerkingtreding van de uitvoeringsmaatregelen of gedelegeerde handelingen

 

Artikel 48: Comité

 

Artikel 49: Wijzigingen in Verordening (EG) nr. 1924/2006

 

Artikel 50: Wijzigingen in Verordening (EG) nr. 1925/2006

 

Artikel 51: Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

 

Artikel 52: Spoedprocedure

 

Artikel 53: Intrekking

 

Artikel 54: Overgangsmaatregelen

 

Artikel 55: Inwerkingtreding en datum van toepassing

 

Zelf doen of uitbesteden?

U kunt natuurlijk proberen alle informatie rondom allergenen zelf te verzamelen en te verwerken. Maar het risico bestaat dan dat u het niet correct doet en daarmee onbedoeld een soort schijnzekerheid afgeeft aan consumenten met een voedselovergevoeligheid. Wilt u dit laten doen door een professional, dan bent u bij VoedingVeilig aan het juiste adres. Benieuwd geworden naar de mogelijkheden, vraag dan gratis en vrijblijvend een kennismakingsgesprek aan.